Międzynarodowa firma z sektora FMCG poprosiła nas o grę, która w dwie i pół godziny zmieni sposób, w jaki jej zespoły patrzą na dział jakości. Tak powstała METROPOLIA — i oto jak ją zaprojektowaliśmy.

Brief, który dostaliśmy

Zgłosiła się do nas międzynarodowa korporacja z prośbą o stworzenie customowej gry. Trzydzieści osób z trzech działów: IT, marketingu i sprzedaży. Dwie i pół godziny. Oczekiwanie sformułowane wprost: ma być zabawnie, integracyjnie i ma zostać w głowach przez kolejne miesiące.

Pod spodem był jednak problem, który brzmiał znacznie ciekawiej niż typowe zamówienie na team building:

Pracownicy irytują się na informację zwrotną od specjalistów ds. jakości. Mają krótką perspektywę – nie widzą, że odchylenia od standardu mają konsekwencje długoterminowe.

Klient chciał trzech rzeczy naraz. Żeby uczestnicy zrozumieli, że drobne pomyłki na początku procesu narastają i kosztują później wielokrotnie więcej. Żeby zobaczyli, że trzymanie się procedur opłaca się wszystkim, także rywalizującym ze sobą zespołom. I – najtrudniejsze – żeby przestali traktować dział jakości jak złego policjanta.

Dlaczego typowe szkolenie o istocie jakości nie działa?

Standardowe podejście wygląda tak: prezentacja o kosztach błędów, kilka przykładów z branży, apel o współpracę z QA i na koniec ewentualnie kilka technik, strategii czy modeli dbania o jakość. Uczestnicy kiwają głowami i wracają do biurek.

Nie działa z trzech powodów.

Po pierwsze, ludzie nie kłócą się z tezą, tylko z doświadczeniem. Każdy w sali wie z autopsji, że skrót zwykle uchodzi na sucho. Prezentacja tego nie unieważni.

Po drugie, obrona quality ustawia salę w roli oskarżonych. Jeśli trener mówi „QA ma rację”, część grupy natychmiast przechodzi do defensywy – a defensywa to koniec uczenia się.

Po trzecie, konsekwencje w prawdziwej pracy przychodzą za późno albo nie dotykają bezpośrednio autorów danego odchylenia od normy. Błąd popełniony w marcu wraca w sierpniu, kiedy nikt już nie pamięta, kto i dlaczego podjął tamtą decyzję. Nie da się zobaczyć związku przyczynowego, którego nie widać. Albo przynajmniej nie jest on od razu odczuwalny.

Co zaprojektowaliśmy: METROPOLIA

METROPOLIA to autorska gra szkoleniowa, w której pięć zespołów zarządza pięcioma dzielnicami jednego miasta. Co rundę zgłaszają się inwestorzy z konkretnymi zamówieniami – galeria, osiedle, biurowiec, centrum danych, szpital – a każda dzielnica ma cztery minuty, żeby zrealizować dwa z nich na swoim planie zabudowy.

Standard budowlany ma liczne wymagania i wszystkie wyglądają na przesadzone. Inwestycja musi mieć dokładnie zamówione wymiary. Musi mieć wokół siebie wolny pas terenu. I musi mieć dokumentację złożoną w miejskim archiwum. I jeszcze kilka dodatków, ale zobaczycie je dopiero na sali szkoleniowej : )

Każde z tych wymagań kosztuje coś innego: materiały, czas i zasoby uwagowe.

Każdy skrót zostawia po sobie czarny kwadrat: prowizorkę. Prowizorki zajmują działki na stałe i z każdą rundą się rozmnażają.

Na ścianie wisi wielki ranking, który mierzy jedną rzecz: liczbę oddanych inwestycji. Wszyscy chcą być na jego szczycie.

A w finale, nad ranem, w jednej z dzielnic wybucha pożar. I zaczyna się rozprzestrzeniać – budynek po budynku, wszędzie tam, gdzie ktoś postawił je odrobinę za blisko siebie. Ogień nie zatrzymuje się na granicy dzielnicy.

Efekty edukacyjne

Uczestnicy po METROPOLII:

• doświadczają, że drobne odstępstwo od standardu kumuluje się i wraca jako realny koszt,
• widzą, że konsekwencje nie zatrzymują się na granicy zespołu — można wszystko zrobić dobrze i zapłacić za cudzy pośpiech,
• ćwiczą analizę przyczyn źródłowych w podejściu „szukamy przyczyny, nie winnego”,
• rozumieją, dlaczego zespoły podejmują ryzykowne decyzje, gdy rozlicza się je z niewłaściwych wskaźników,
• zmieniają perspektywę na rolę specjalisty ds. jakości — z kontrolera na partnera z niepełnymi zasobami i pełnym widokiem,
• ćwiczą negocjacje i podział ograniczonych zasobów między zespołami pod presją czasu.

Najczęstsze pytania